در اقتصاد جهانی گردشگری، ما کجای کاریم؟!

فرشید خدادادیان: معطلی در فرودگاه بین المللی دوبی در کشور امارات متحد عربی،توفیقی اجباری است که البته بیشتر شامل حال مسافرات ایران می شود(!)؛اما در عین حال فرصتی نیز خواهد بود برای مقایسه رویکرد متفاوت دو کشور چند ده ساله امارات متحده عربی با کشور دارای قدمت تاریخی هفت هزار ساله ایران در حوزه گردشگری!؟

احتمالاً شما هم طی هفته های گذشته و خصوصاً ایام تبلیغات انتخاباتی از لزوم توجه ویژه به صنعت گردشگری و ارتقاء آمار ورودی گردشگران خارجی به ایران مطلع شده اید.در این میان بحثی هم مطرح شد مبنی بر ارتقاء آمار گردشگران ورودی تا عدد بیست میلیون گردشگر،جهت تحقق حماسه اقتصادی.

گو این که حتی رقم فعلی سه میلیون گردشگر سالیانه نیز محل تردید جدی است،اما بر فرض قبول همین رقم غیر واقعی نیز،آنچه بیش از هر چیز در این زمینه می تواند مورد توجه قرار گیرد مبادی ورودی و تسهیلات ارتباطی بین المللی است.

در توفیق اجباری معطلی در فرودگاه بین المللی دوبی در هفته گذشته،آنچه جلب توجه می کرد، مجله فرودگاه دوبی بود که از وجود پرواز مستقیم بین امارات با یکصدوبیست کشور جهان خبر می داد. اگر این رقم را با تعداد پروازهای مستقیم تمامی فرودگاه های بین المللی کشورمان مقایسه کنیم،متوجه خواهیم شد که در اقتصاد جهانی گردشگری،ما کجای کار ایستاده ایم؟!

همچنی مقایسه آمار گردشگران ورودی به ایران با ایرانیانی که برای گردش و یا کار و تحصیل از ایران خارج می شوند،خود گویای حقایق بسیاری خواهد بود.در این زمینه تنها شابد توجه به اینکه کشور ترکیه از شش شهر ایران پرواز مستقیم ورودی دارد کافی باشد…

البته شرایط فعلی ما غیر قابل درمان نیست. بهبود روابط بین الملل،حمایت از بخش خصوصی در بخش سرمایه گذاری صنعت توریسم و انجام کار تبلیغی فعال در سطح جهان برای معرفی پتانسیل های ارزشمند گردشگری کشور کهن ما می  تواند کلید گشایش قفل گردشگری ایران باشد.

درباره نویسنده

7060مطلب نوشته است .

One Comment on “در اقتصاد جهانی گردشگری، ما کجای کاریم؟!”

  • esmaeil farhadian wrote on ۱۹ تیر, ۱۳۹۲, ۹:۱۷

    با دورود فراوان بر فرشید فرحیخته: شما از دل و جان ما میگوئی. باور بفرمائید من خودم که شرم دارم برای سفرهای ویزیتوری به خارج بروم ولی زمانی هم که برای ماموریت میروم و هموطنانم را میبینم که چگونه و با چه مخارجی برای این سفرها میروند شرمنده و خجالت زده میشوم البته نه از کار هموطنانم بلکه از پیش بینی نکردن کسانیکه در جایگاههائی در این مملکت دارند و برای حل این مشکل راهکاری نمی اندیشند و آنچه که فرحیختگان هم میگویند اهمیتی داده نمیشود. از شما عرزیزی که همیشه انگشت بر مشکلاتی که در جان ما خش وارد کرده است میگزارید و مهمتر از آن راهکارهای مناسب آسان و قابل دسترس ارائه میفرمائید بسیار سپاسگزارم. اسمعیل فرهادیان

نوشتن دیدگاه

شما میتوانید از تصاویر مخصوص خود در قسمت نظرات استفاده نمایید برای اینکار از وب سایت آواتارکمک بگیرید .

تمام حقوق این سایت برای © 2018 باشگاه روزنامه نگاران مسجدسلیمان. محفوظ است.
ویرایش شده توسط سعید مرادی